Enriko Kehl
Southpaw met een rechte linkse door het midden en een zware low kick, op zijn gemak in het tempo dat een eenavondstoernooi vraagt.
Enriko Kehl won in 2014 de K-1 World MAX-finale van Buakaw, en de manier waarop is op deze site de beste illustratie van waarom de extensieronde ertoe doet. De geplande ronden eindigden gelijk. Onder K-1-regels wordt geen gelijkspel uitgesproken — er volgt een extensieronde — en Buakaw kwam er niet voor terug, waarmee de titel aan Kehl viel.
De uitslag wordt daarom vaak weggewuifd, wat naar beide kanten onrechtvaardig is. Kehl had als negentienjarige een toernooi gevochten om een finale te bereiken tegen de bekendste vechter van de divisie, en de regel die het besliste is een gepubliceerde regel waaronder beiden hadden ingestemd te vechten. Als de extensieronde een legitieme manier is om een partij te beslechten — en elk K-1- en GLORY-gala zegt van wel — dan beslecht ze ook deze.
Hij vocht sindsdien bij Wu Lin Feng en ONE, en blijft een van de technisch completere southpaws in de lichtere divisies.