Witte Lotus
Buakaw Banchamek
Muay thai teruggebracht tot wat het K-1-reglement overleeft: een uitzonderlijke lichaamstrap, een constante teep en een zware low kick, zonder afhankelijkheid van clinch of ellebogen.
Buakaw is de internationaal meest herkende Thaise vechter van zijn generatie, en zijn twee K-1 MAX-titels tellen juist vanwege het reglement waaronder ze zijn gewonnen. Een muay-thaivechter die naar K-1 gaat, levert ellebogen en de langdurige clinch in — twee van de vier pijlers van het Thaise spel — en Buakaw won toch, twee keer, tegen de besten van het Nederlandse en Japanse circuit.
Dat lukte doordat hij leunde op de onderdelen van muay thai die de regelwijziging overleven. Zijn lichaamstrap is misschien de hardste uit de geschiedenis van de divisie, met volledige heuprotatie en een geluid dat via de uitzending meekwam. Hij teept voortdurend om het ritme te breken, en zijn low kick is zwaar genoeg om over drie ronden een been te bedreigen. Wat hij niet nodig had, was de clinch.
Zijn loopbaan is het standaardijkpunt in het stijldebat Thailand-tegen-Nederland. Onder Thaise stadionjurering wordt de Nederlandse volumeaanpak ondergewaardeerd; onder K-1-regels verdwijnt het Thaise clinchspel. Buakaw is het duidelijkste geval van een vechter wiens wapens toevallig over die kloof heen vertaalden.