De ineenstorting van K-1
De organisatie die het moderne kickboksen bouwde raakte zonder geld, en de sport bracht twee jaar door met uitvinden of ze haar eigen oprichter kon overleven.
De oorspronkelijke K-1-organisatie ging rond 2011-2012 financieel ten onder. Vechters werden niet betaald, evenementen werden geannuleerd, en de organisatie die de sport achttien jaar had bepaald hield feitelijk op te bestaan.
De oorzaak was structureel en niet sportief. K-1 was gebouwd op Japans televisiegeld en een verdienmodel dat op voortdurende expansie leunde; toen de uitzendinkomsten krompen en juridische problemen zich rond de leiding opstapelden, was er geen kleinere versie van de operatie om op terug te vallen. De zwaargewichtroster — het duurste deel — was ook het minst vervangbaar.
Wat daarna gebeurde is het interessante deel. De sport verdween niet met de organisatie. Het reglement had zich al verspreid, de vechters waren er al onder opgeleid, en de Europese scene had eigen infrastructuur in It's Showtime en de Nederlandse gyms. Binnen een jaar had GLORY veel daarvan tot één merk samengebracht, en binnen twee jaar had de sport weer een functionerende wereldorganisatie.
Het merk zelf werd later heropgericht als Japanse binnenlandse organisatie, waar Takeru de bepalende figuur werd. Maar het K-1 dat internationaal telde eindigde in 2012.