Roufus tegen Changpuek: de avond dat de low kick in Amerika arriveerde
Een uitstekende Amerikaanse kampioen trof een Thaise vechter onder regels die low kicks toestonden, stond voor op de handen, en kon vervolgens niet meer staan.
Rick Roufus was een van de beste Amerikaanse fullcontactvechters van zijn generatie. In 1988 trof hij Changpuek Kiatsongrit onder regels die low kicks toestonden — iets wat Roufus in zijn hele loopbaan nooit had hoeven verdedigen, omdat zijn thuisreglement iedereen verbood er een te gooien.
Hij stond vroeg voor. Op de handen was hij de betere vechter, en twee ronden lang zeiden de scorekaarten dat ook. Toen passeerde de opgebouwde schade aan zijn voorbeen het punt waarop het nog gewicht droeg, en eindigde de partij op een manier die niets te maken had met wie de betere striker was.
Het resultaat werd hét lesvoorbeeld voor waarom de low kick ertoe doet, en deed meer dan welk argument ook om de Amerikaanse scene richting invoering te duwen. De belangrijke nuance gaat meestal verloren: Roufus werd als atleet niet overklast. Hij had simpelweg nooit een trap hoeven blokken. Het is de duidelijkste gedocumenteerde demonstratie dat een reglement technieken niet slechts toestaat — het bepaalt welke vaardigheden een vechter ooit ontwikkelt, en laat de rest achter als blinde vlekken die van binnenuit de code onzichtbaar zijn.