Amerikaans low-kickreglement
Full-contact met de low kick er weer bij — het antwoord van de Amerikaanse scene nadat het boven-de-gordelreglement internationaal door de mand viel.
Ontstaan
Eind jaren tachtig en in de jaren negentig overgenomen door Amerikaanse sanctionerende organisaties nadat internationale partijen de zwakte van boven-de-gordelregels blootlegden.
Het Amerikaanse low-kickreglement is full-contact plus low kicks, en die ene toevoeging verandert bijna alles aan hoe een partij verloopt. Zodra het voorste been een doelwit is, kan een vechter niet langer vierkant staan en op hoofdtreffers jagen; stand, gewichtsverdeling en het vermogen te blokken worden fundamenteel in plaats van optioneel.
Wat de code niet toevoegt zijn de knie en de clinch. Beide blijven verboden, waardoor het gevecht op stoot- en trapafstand blijft en de open, boksachtige uitstraling van de Amerikaanse stijl behouden blijft. Het zit feitelijk halverwege tussen Amerikaans full-contact en de Nederlandse code — low kicks wel, knieën niet.
Voor Amerikaanse vechters was dit het brugreglement. Het stelde een generatie die in boven-de-gordelcompetitie was opgeleid in staat een low-kickspel te ontwikkelen zonder tegelijk clinchwerk te moeten leren, en het wordt nog steeds veel gebruikt in Amerikaans amateur- en regionaal profkickboksen.
Toegestaan
- Stoten naar hoofd en lichaam
- Trappen naar hoofd, lichaam en benen
- Low kicks naar de buiten- en binnenkant van het bovenbeen
Verboden
- Knieën
- Ellebogen
- Clinchen
- Worpen en takedowns
- Trappen op het kniegewricht zelf
Wat het onderscheidt
- Low kicks toegestaan, knieën nog niet — het tussenstation tussen Amerikaanse en Nederlandse regels
- Geen clinchfase, dus het gevecht blijft op open afstand
- Veel gebruikt in Amerikaanse amateur- en regionale profpartijen
Jurering
- Systeem
- 10-point must
- Ronden
- 3 to 12
- Rondeduur
- 2 or 3 minutes
- Extensieronden
- Geen
Jurycriteria
- 1Knockdowns
- 2Clean, effective striking including leg kicks
- 3Aggression and ring generalship