จิโอร์โก เปโตรเซียน และกลยุทธ์การป้องกันเพื่อเก็บคะแนน

จิโอร์โก เปโตรเซียน ครองตำแหน่งสูงสุดของวงการกีฬาแห่งนี้มาเป็นเวลาเกือบทศวรรษ โดยแทบไม่แพ้และแทบไม่เคยถูกทำร้ายจนเสียสภาพ เขาไม่ได้พึ่งพาพลังหนัก แต่ใช้ระยะห่าง เวลาที่แม่นยำ และความสามารถในการทำให้คู่ต่อสู้พลาดเป้าหมายโดยมีระยะห่างน้อยมาก จนกระทั่งการตอบโต้ของเขาเริ่มบินออกไปแล้ว

ภายใต้ระบบการให้คะแนนแบบ 10-พอยต์-มัสต์ ที่ตัดสินกันเป็นยก วิธีการนี้ถือว่าใกล้เคียงกับสิ่งที่สมบูรณ์แบบที่สุด การโจมตีที่ลงรอยชัดเจนนับเป็นคะแนน; การถูกโจมตีไม่สำเร็จไม่เสียคะแนน; นักมวยที่ลงรอยชัดเจนสี่ครั้งและรับไม่เลย ก็ชนะยกได้อย่างแน่นอน เหมือนกับคนที่ลงรอยยี่สิบครั้งแต่รับสิบห้าครั้ง เปโตรเซียนเข้าใจคณิตศาสตร์ของการให้คะแนนดีกว่าใคร และต่อสู้ตามหลักการนั้น

สิ่งนี้ยังก่อให้เกิดข้อร้องเรียนอย่างต่อเนื่องว่าคู่ต่อสู้ของเขาขาดความตื่นเต้น ซึ่งเป็นคำวิจารณ์ที่ซ่อนชื่อของนักมวยไว้ภายใต้ระบบการให้คะแนน เขาทำในสิ่งที่กฎระเบียบให้รางวัลอย่างตรงไปตรงมา

จุดจบของช่วงเวลานั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด ซูเปอร์บอนน็อกเขาในรายการ ONE ภายใต้เกณฑ์การตัดสินที่ให้น้ำหนักกับความเสียหายที่ยุติการต่อสู้เหนือกว่าการลงรอยที่สะอาดสะสม สไตล์ที่ปรับให้เหมาะสมกับปรัชญาการให้คะแนนแบบหนึ่งได้ปะทะกับอีกแบบหนึ่ง และช่องว่างระหว่างพวกเขาก็หายไป เปโตรเซียนยังคงเป็นจุดอ้างอิงสำหรับเทคนิคการป้องกันในกีฬาคิกบ็อกซิ่ง — และเป็นกรณีศึกษาอ้างอิงสำหรับว่าเกณฑ์การให้คะแนนมีอิทธิพลต่อความหมายของคำว่า 'ดีที่สุด' มากเพียงใด