Savate vs kickboksen
Savate vecht op schoenen en alleen de schoen mag raken. Die ene voorwaarde schrapt de scheentrap volledig en herschrijft de hele trapwoordenschat.
Savate is geen variant van het kickboksen. Het is een oudere, apart gecodificeerde Franse strikingsport met een eigen bond, gewichtsklassen en wedstrijdgeschiedenis, en dat alles bestond al vóór de Japanse en Amerikaanse experimenten van de jaren zestig en zeventig.
De bepalende regel is het schoeisel. Savate wordt uitgevochten op speciaal gemaakte laarzen, en alleen de schoen is een legaal raakvlak. Scheencontact is niet toegestaan. Al het technische volgt daaruit: er bestaat geen Thaise scheenronde-trap omdat het scheenbeen niet legaal mag raken, dus het traparsenaal is opgebouwd uit precieze voetaanvallen — fouetté met wreef of teen, chassé stotend vanaf de zijkant of van voren, revers met de zool, en coup de pied bas laag op het scheenbeen.
Die trappen worden met gestrekt been op afstand gegooid, meer als schermen dan als roterende ronde trap. Savatevechters dragen daardoor ongewoon voetenwerk, ongewone hoeken en een rechtlijnig trapspel waar de meeste kickboksers nooit tegen trainden.
Savate formaliseerde ook een onderscheid dat het kickboksen niet kent: assaut, waarin kracht bewust wordt ingehouden en precisie scoort, tegenover combat, dat volledig contact is. Die splitsing biedt een wedstrijdpad voor atleten die nooit voluit hoge trappen willen incasseren, en dat is meer dan de meeste strikingcodes bieden.
Wanneer savateurs overstappen naar het kickboksen moeten ze scheentrappen toevoegen en leren een low kick op het dijbeen te verdedigen, waar savates op het scheenbeen gerichte coup de pied bas hen niet op voorbereidt. Wat ze meebrengen is bereik, precisie en een arsenaal dat tegenstanders niet kunnen voorspellen.