Shootboxing

Shootboxing lost een probleem op dat tussen kickboksen en grappling in zat. Takeshi's inzicht was dat het meeste van wat submissievechten boeiend maakt staand kan gebeuren, en dat een strikingpubliek de draad kwijtraakt zodra het gevecht op de grond komt. Shootboxing staat daarom worpen, staande verwurgingen, staande klemmen en takedowns toe — maar zodra de actie op de mat belandt, zet de scheidsrechter de vechters weer overeind.

Het resultaat is een code met een wezenlijk ander dreigingsbeeld. Een vechter kan uitgeschakeld worden, geworpen worden, of staand bewusteloos gewurgd worden, en het verdedigen van het ene opent het andere. Het hoofd laten zakken om een klap te ontwijken nodigt uit tot een front headlock; rechtop komen tegen een worp legt de kin bloot. In het K-1-reglement bestaat dat probleem niet, waar een clinch een ongemak van twee seconden is in plaats van een route naar verlies.

Shootboxing is een specifiek Japans verschijnsel gebleven, en de organisatie brengt zowel hybride partijen als regulier kickboksen op dezelfde gala's. Voor strikers werkt het als een ongewoon directe opleiding in clinchverdediging, want de straf voor een slechte clinchpositie is geen scheidsrechtersbreak maar een verwurging.