ซาฟต์: โค้ดที่มวยปล้ำไม่เคยต้องการ

ซาฟต์เป็นข้อเท็จจริงที่แปลกประหลาดในทุกเรื่องราวการกำเนิดของมวยปล้ำ มันเป็นศิลปะการต่อสู้ที่ใช้ทั้งมือและเท้า มีกฎระเบียบชัดเจน มีการแบ่งรุ่นน้ำหนัก และมีสหพันธ์แห่งชาติ และมันกำลังทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดในฝรั่งเศสมานานก่อนการทดลองของญี่ปุ่นและอเมริกาในปี 1960 มันไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากมวยปล้ำ และมันก็ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น

กฎข้อหนึ่งทำให้มันแตกต่างอย่างถาวร: ซาฟต์แข่งขันในรองเท้า และเฉพาะรองเท้าเท่านั้นที่สามารถโจมตีได้ เงื่อนไขเดียวนี้เขียนคำศัพท์ทางเทคนิคใหม่ทั้งหมด ไม่มีการเตะหน้าแข้ง เพราะหน้าแข้งไม่ใช่พื้นผิวที่ถูกกฎหมาย อาวุธคือการเตะเท้าที่แม่นยำ — ฟอยต์ด้วยหลังเท้าหรือนิ้วเท้า, ชาเซ่เป็นการเตะด้านข้างหรือหน้าตรง, เรเวอร์ด้วยพื้นรองเท้า, คูเดอปีเดอบาสต่ำไปที่หน้าแข้ง — และพวกมันถูกปล่อยออกมาในระยะไกลโดยที่ขาเหยียดตรง มากกว่าจะเหมือนการฟันดาบมากกว่าการเตะวงกลมแบบไทย

ซาฟต์ยังได้กำหนดความแตกต่างระหว่างอัสโซต์ ซึ่งให้คะแนนจากความแม่นยำโดยจำกัดพลัง และคอมแบต์ ซึ่งเป็นการต่อสู้เต็มรูปแบบ การแยกนี้คือเหตุผลที่นักสู้ฝรั่งเศสที่เข้ามาในวงการมวยปล้ำมักจะมีจังหวะเท้าและมุมที่ผิดปกติ และอาวุธเตะตรงที่คู่ต่อสู้ส่วนใหญ่ไม่เคยฝึกฝนมาก่อน มันยังทำให้ซาฟต์อยู่ในตัวเปรียบเทียบกฎระเบียบเป็นกรณีพิเศษในเกือบทุกมิติ