กฎอเมริกันฟูลคอนแทค

อเมริกันฟูลคอนแทคคิกบ็อกซิ่งถูกสร้างโดยนักคาราเต้ และสิ่งนี้ปรากฏชัดเจนในการต่อสู้ การโจมตีถูกจำกัดเฉพาะส่วนบนของลำตัว — ห้ามเตะขาเลย — และนักสู้สวมแผ่นรองเท้า (foot pads) ร่วมกับถุงมือชกมวย การ clinch ไม่ได้มีอยู่เป็นเฟสหนึ่ง; ผู้ตัดสินจะแยกนักสู้ทันทีเมื่อมีการสัมผัสกัน เข่าและศอกเป็นสิ่งต้องห้าม

กฎที่กำหนดรูปแบบการเล่นมากที่สุดคือข้อกำหนดจำนวนการเตะขั้นต่ำ เนื่องจากแมตช์ฟูลคอนแทคในยุคแรกมักมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นการชกมวยธรรมดา องค์กรกำกับดูแลจึงกำหนดจำนวนการเตะขั้นต่ำในแต่ละรอบ — โดยทั่วไปคือแปดครั้ง — พร้อมบทลงโทษหากทำไม่ครบ นี่คือกฎหลักเพียงหนึ่งเดียวที่กำหนดว่านักสู้ "ต้อง" ต่อสู้อย่างไร แทนที่จะกำหนดเพียงว่า "ห้าม" ทำอะไร

ข้อจำกัดที่อนุญาตให้โจมตีได้เฉพาะส่วนบนของลำตัวยังเป็นสาเหตุที่ทำให้นักสู้อเมริกันฟูลคอนแทคประสบความล้มเหลวอย่างหนักในการแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรก นักสู้ที่ไม่มีระบบป้องกันสำหรับการเตะขา เมื่อต้องเจอกับคู่ต่อสู้ชาวไทยหรือดัตช์ภายใต้กฎที่อนุญาตให้เตะขาได้ จะอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายมากภายในหนึ่งรอบ การเผชิญหน้าเหล่านั้น — ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือริค รูฟัส (Rick Roufus) พบกับช้างเผือก เกียรติสงเคราะห์ ในปี 1988 — มีส่วนสำคัญที่สุดในการผลักดันวงการอเมริกันให้หันมายอมรับการเตะขาต่ำ