กฎ GLORY

GLORY ได้นำโครงสร้างของ K-1 มาปรับแต่งให้ทันสมัยและดึงดูดผู้ชมทางโทรทัศน์มากขึ้น อาวุธที่อนุญาตยังคงเหมือนเดิม ได้แก่ หมัด เตะ และเข่า แต่ห้ามใช้ศอก อย่างไรก็ตาม การบังคับใช้กฎมีความเข้มงวดมากขึ้นในสองประเด็นที่เปลี่ยนโฉมหน้าการต่อสู้ ประการแรก คือการแยกคู่ต่อสู้ในจังหวะ clinch จะเกิดขึ้นทันทีและไร้ความปรานี: ผู้ตัดสินจะแยกนักสู้ทันทีที่การต่อสู้ที่มีประสิทธิภาพหยุดลง ซึ่งช่วยขจัดช่วงเวลาที่การต่อสู้ชะลอตัวลงแบบที่มักพบในศึก K-1 ได้เกือบทั้งหมด ประการที่สอง คือการจับตาเรื่องความเฉื่อยชาอย่างใกล้ชิด นักสู้ที่เดินวนโดยไม่เข้าปะทะอาจถูกตักเตือนและในที่สุดอาจถูกลงโทษ ซึ่งส่งผลให้การต่อสู้เต็มไปด้วยการกดดันไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง

ผลลัพธ์ที่ได้คือกฎที่มีจังหวะการต่อสู้ที่ชัดเจน การต่อสู้ใน GLORY มักมีความถี่ในการออกอาวุธสูงกว่าศึก K-1 ในยุค 1990 มีการหยุดพักเพื่อตั้งตัวน้อยลง และมีการแลกเปลี่ยนหมัดเตะที่ยาวนานกว่า สิ่งนี้เอื้อประโยชน์ต่อนักกีฬาประเภทหนึ่งโดยเฉพาะ นั่นคือผู้ที่มีความฟิตสูง โจมตีอย่างดุดัน และสบายใจกับการแลกหมัดในวงใกล้ (pocket) และไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่แชมป์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของรายการนี้มักเป็นนักสู้ที่มีพื้นฐานมาจากประเพณีของดัตช์ ซึ่งเน้นการต่อยคอมโบต่อเนื่องลงสู่ขา

GLORY ยังได้มาตรฐานรูปแบบทัวร์นาเมนต์สำหรับยุคใหม่ โดยจัดการแข่งขันแบบ 4 คนในคืนเดียว alongside การแข่งขันชิงแชมป์ปกติ และยังคงรักษารอบต่อเวลา (extension round) จาก K-1 ไว้ เพื่อตัดสินผู้ชนะในการต่อสู้ที่สูสีแทนที่จะจบลงด้วยการเสมอ สำหรับผู้ชมส่วนใหญ่ในปัจจุบัน กฎของ GLORY คือสิ่งที่ผู้คนนึกถึงเมื่อพูดถึง 'มวยสากลสมัครเล่น (kickboxing)'