Sanda- / Sanshou-reglement

Sanda beantwoordt een vraag die de andere reglementen niet stellen: wat als de worp meetelde? Stoten, trappen en knieën zijn toegestaan, maar takedowns, vegen en vangen ook, en een schone worp waarbij de werper blijft staan scoort net zo zwaar als een harde treffer. Die ene toevoeging herschrijft de hele sport.

Het platform doet er eveneens toe. Er wordt gevochten op een verhoogde lei tai zonder touwen, en een tegenstander eraf duwen levert punten op. Een vechter moet zich dus niet alleen verdedigen tegen geraakt en geworpen worden, maar ook tegen achteruit de lege ruimte in gelopen worden — waardoor positioneel bewustzijn een reëel probleem is op een manier die binnen een ring met touwen simpelweg niet bestaat.

Strategisch levert Sanda een striker op die permanent oppast met overcommitteren. Een zware ronde trap gooien tegen iemand die hem mag vangen en je mag dumpen is een echte risicoafweging, met als gevolg een stijl rond snelle, intrekbare aanvallen en directe clinchinzetten. Vechters die vanuit Sanda naar kickboksen en MMA zijn overgestapt — Cung Le en Muslim Salikhov zijn de bekendste — brengen precies dat mee: snelle trappen, agressief vangen en een gemak in de clinch dat pure strikers missen.