Waarom 1-2-low kick mechanisch werkt

Gooi een rechtse en je achterste heup draait naar voren terwijl je gewicht op het voorbeen komt. Dat is precies de positie waaruit een achterste low kick begint. De trap toevoegen kost dus geen extra opbouw, geen herpositionering en nauwelijks extra tijd — de rotatie loopt al en de trap zet hem voort. Reeksen die hiertegenin gaan, zoals een achterste low kick direct na een achterste opstoot, voelen verkeerd omdat je een rotatie moet terugdraaien en opnieuw starten.

Handen op hoofdhoogte dwingen de dekking omhoog en trekken aandacht én gewicht van de tegenstander naar voren. Een been dat gewicht draagt kan niet worden opgetild om te blokken. De combinatie creëert dus haar eigen opening: de stoten zijn geen afleiding, ze zijn het mechanisme dat het doel belast.

De algemene regel is dat opeenvolgende aanvallen een rotatie ofwel voortzetten ofwel bewust omkeren met een pas die de heupen reset. Linkse hoek in rechtse low kick werkt, omdat beide na de hoek dezelfde kant op draaien. Rechtse directe in rechtse hoge trap werkt om dezelfde reden als de low-kickversie. Rechtse directe in rechtse directe niet, en daarom heeft het verdubbelen van de achterste hand een kleine pas nodig om niet traag te zijn.

Topvechters gebruiken niet veel combinaties. Ze gebruiken er een handvol, vanuit beide standen, tegen meerdere reacties, op een snelheid die de keuze onzichtbaar maakt. Vijf reeksen tot automatisme getraind verslaan er dertig waar je over moet nadenken. Kies wat bij je bouw past — lange vechters ketenen vanuit de jab en de teep, kortere vanuit de hoek en de lichaamsstoot — en dril die tot ze zonder jou lopen.