Krachtwerk dat helpt, en het soort dat dat niet doet

Vrijwel elke aanval is een rotatie om een stabiele basis, geleverd in een fractie van een seconde, honderden keren herhaald met onvolledig herstel. De eigenschappen die tellen zijn dus snelheid van krachtopbouw, rotatiekracht, en het vermogen beide te herhalen in vermoeide toestand. Maximaalkracht draagt aan alle drie bij maar is met geen ervan hetzelfde.

Twee sessies per week volstaat naast een volledig technisch schema. Een bilaterale onderlichaamsoefening, een eenbenige, een horizontale of verticale duw, een trek, en gericht rotatiewerk zoals medicijnbalworpen. Houd de herhalingen laag en de intentie hoog — het doel is matige belasting snel verplaatsen, niet zware belasting traag wegdrukken. Laat op vrijwel alles drie of vier herhalingen in reserve.

Nekkracht hangt samen met een lager risico op hersenschudding, en het is het meest verwaarloosde gebied in strikinggyms. Direct nekwerk — isometrie tegen hand of band, gecontroleerd harnaswerk, plus belaste carries die isometrische stabilisatie afdwingen — kost twee keer per week een paar minuten. Het is waarschijnlijk het waardevolste krachtwerk in de sport, en vrijwel niemand doet het.

Circuitwerk met veel herhalingen tot uitputting concurreert rechtstreeks met technische training om herstel en levert noch kracht noch sportspecifieke conditie. Stoten met dumbbells in de hand verandert de mechanica van precies de beweging die je automatisch wilt maken. En elke krachtsessie op de dag vóór hard sparren ruilt de kwaliteit van de sessie die telt in voor een die dat niet doet.