การฝึกความแข็งแรงที่ช่วยได้ และแบบที่ไม่ช่วย

แทบทุกการชกคือการหมุนรอบฐานที่มั่นคง ผลิตออกมาในเสี้ยววินาที ทำซ้ำหลายร้อยครั้งโดยฟื้นตัวไม่เต็มที่ ดังนั้นคุณภาพที่สำคัญคือ อัตราการพัฒนาแรง (rate of force development), พลังงานแบบหมุน (rotational power), และความสามารถในการทำซ้ำทั้งสองอย่างขณะเหนื่อยล้า ความแข็งแรงสูงสุดมีส่วนช่วยทั้งสามด้านนี้ แต่ไม่ใช่สิ่งเดียวกันกับด้านใดด้านหนึ่ง

สองครั้งต่อสัปดาห์ก็เพียงพอแล้วเมื่อควบคู่กับตารางเทคนิคเต็มรูปแบบ การยกสองขา (bilateral lift) สำหรับส่วนล่างของร่างกาย, การยกขาเดียว (single-leg lift), การดันระดับแนวตั้งหรือแนวนอน, การดึง, และงานหมุนเฉพาะทาง เช่น การขว้างลูกบอลยา (medicine ball throws) เก็บจำนวนครั้งให้ต่ำและเจตนาให้สูง — เป้าหมายคือการเคลื่อนที่โหลดปานกลางให้เร็ว ไม่ใช่การฝืนโหลดหนักๆ ช้าๆ ทิ้งสำรองไว้ประมาณสามหรือสี่ครั้งในเกือบทุกท่า

ความแข็งแรงของคอมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงการบาดเจ็บสมองน้อยลง และเป็นส่วนที่ถูกละเลยมากที่สุดยิมมวยสากลโดยตรง การฝึกคอโดยตรง — ไอโซเมตริกกับมือหรือสายยาง, การฝึกกับฮาร์เนสอย่างควบคุมได้, รวมถึงการแบกน้ำหนักที่บังคับให้เกิดการทรงตัวแบบไอโซเมตริก — ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีสองครั้งต่อสัปดาห์ นี่น่าจะเป็นงานฝึกความแข็งแรงที่มีคุณค่าสูงสุดสำหรับกีฬานี้ และแทบไม่มีใครทำมัน

การฝึกวงจรแบบจำนวนครั้งสูงจนหมดแรง จะแข่งขันโดยตรงกับการฝึกเทคนิคเพื่อการใช้การฟื้นตัว และไม่ผลิตทั้งความแข็งแรงหรือความฟิตเฉพาะทาง การชกด้วยดัมเบลล์ในมือเปลี่ยนกลไกของการเคลื่อนไหวที่คุณพยายามทำให้เป็นอัตโนมัติ และเซสชันฝึกความแข็งแรงใดๆ ที่จัดในวันก่อนการชกหนัก เป็นการแลกเปลี่ยนคุณภาพของเซสชันที่สำคัญด้วยเซสชันที่ไม่สำคัญ