รอบฝึกแพดสไตล์ดัตช์ไม่ใช่การฝึกความทนทาน

รอบที่ยาวนาน จังหวะที่ไร้ความปรานี ไม่มีการพักระหว่างคอมโบ เป็นเรื่องง่ายที่จะสรุปว่าวิธีการแพดสไตล์ดัตช์คือการฝึกความทนทานที่แต่งตัวมาเหมือนการฝึกทักษะ แต่ความจริงนั้นกลับกัน

จุดประสงค์คือการทำงานอัตโนมัติ นักสู้ที่ต้องตัดสินใจระหว่างทำคอมโบว่าจะต่อยเตะขาต่ำหรือไม่ จะ either ส่งสัญญาณล่วงหน้าหรือข้ามมันไป นักสู้ที่เคยนับคอมโบเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงหมื่นครั้ง จะปล่อยมันออกมาเป็นหนึ่งเดียวในครั้งเดียว นั่นคือเป้าหมายในการออกแบบ และคุณลักษณะอื่นๆ ทั้งหมดของวิธีนี้ล้วนสนับสนุนเป้าหมายนี้: ความยาวของรอบ, การไม่ยอมให้นักสู้ตั้งหลักใหม่ระหว่างองค์ประกอบ, และการเก็บการแก้ไขไว้จนกว่าจะจบรอบ

ผู้ถือแพดต้องทำงานครึ่งหนึ่ง และนี่คือส่วนที่ค่ายมวยส่วนใหญ่ทำผิด ผู้ถือแพดสไตล์ดัตช์จะขยับตัว, ตอบโต้หลังจากจบคอมโบ, และลงโทษมือที่ตกด้วยการชกเบาๆ ที่ศีรษะ การตอบค้านี้คือกลไกที่รักษาการป้องกันไว้คู่กับการโจมตี — นักสู้เรียนรู้ว่าหมัดสุดท้ายของคอมโบต้องตามมาด้วยการกลับสู่ท่าป้องกัน เพราะมีบางอย่างกลับมาเสมอทุกครั้ง การถือแพดแบบนิ่งๆ จะผลิตนักสู้ที่หลงรักคอมโบของตัวเอง ซึ่งเห็นได้ชัดทันทีในสังเวียน

สิ่งที่วิธีนี้ตั้งสมมติฐานไว้คือกฎกติกาที่มีการเตะขาที่ถูกต้องและคลินช์ที่ถูกแยกออก นำมันไปใช้กับค่ายมวยไทยและคุณกำลังฝึกคอมโบที่จบลงที่ระยะเปิดในกฎที่คลินช์คือจุดที่ชนะรอบ