Sanda vs kickboksen
Sanda laat worpen scoren. Die ene toevoeging verandert hoe bereidwillig een vechter trapt, want elke trap is nu een kans om neergezet te worden.
Sanda is de Chinese fullcontact-strikingcode, ontwikkeld vanaf 1979, en het is het enige grote kickboksverwante reglement waarin een tegenstander op de grond zetten scoort.
De reden is afstamming: het Chinese worstelen, shuai jiao, was institutioneel sterk en wie het sandarulebook schreef zag geen reden het uit te sluiten. Een trap vangen en de trapper neerzetten is dus een scorende actie, veegtechnieken scoren, en traditionele wedstrijden op het verhoogde lei-tai-platform belonen ook het van de rand duwen van een tegenstander.
Het tactische gevolg werkt terug in het striking. Onder K-1-regels kan een vechter vrijuit ronde trappen gooien — gevangen worden kost een moment positie en verder niets. Onder sanda is diezelfde trap tegen een bekwame worstelaar een uitnodiging om afgestraft te worden. Sandavechters trappen daarom met snellere terugtrekking, geven de voorkeur aan frontale en zijwaartse trappen boven volle ronde trappen, en letten veel scherper op wat er in de seconde ná de trap gebeurt.
Ook de clinch is anders. In sanda is hij een worpkans in plaats van een kniescorende fase of een break, dus de grepen en de intentie liggen dichter bij worstelen dan bij muay thai.
Sandavechters die overstappen naar kickboksen behouden meestal de vang-en-veeggewoonte, die onder K-1-regels een overtreding of verspilde actie is, en moeten haar afleren. Andersom merken kickboksers in sanda dat hun beste trappen precies degene zijn die hun de ronde kosten.