K-1
De organisatie die het moderne kickboksen zijn vorm, zijn reglement en het grootste deel van zijn vocabulaire gaf.
K-1 werd in 1993 opgericht door Kazuyoshi Ishii, een Seidokaikan-karatepromotor die wilde uitmaken welke strikingkunst de beste vechter voortbracht. De K in de naam verwijst naar karate, kickboksen, kungfu en kempo; de 1 naar het vinden van één kampioen daartussen.
Het format was net zo'n vernieuwing als het reglement. Een Grand Prix op één avond met acht man betekende dat een kampioen drie partijen op een avond moest winnen, wat incasseringsvermogen en afmaakkracht beloonde boven puntenopbouw en een decennium aan werkelijk gedenkwaardige finales opleverde. Ernesto Hoost, Peter Aerts, Semmy Schilt en Remy Bonjasky namen er samen de meeste van.
K-1 MAX, opgezet voor de lichtere divisies, bracht aantoonbaar de betere partijen voort. Het gaf Masato, Buakaw, Andy Souwer en Giorgio Petrosyan een podium en maakte van het stijldebat Thailand-Nederland-Japan de centrale verhaallijn van de sport.
De oorspronkelijke organisatie ging rond 2011-2012 financieel ten onder en het merk is sindsdien onder ander eigenaarschap heropgericht, vooral als Japanse binnenlandse organisatie waar Takeru de bepalende figuur werd. Elke grote kickboksorganisatie sindsdien gebruikt een versie van haar reglement.