Kyokushin

Kyokushin knockdown-karate is geen kickboksen, maar geen enkel verhaal over kickboksen werkt zonder. Deelnemers vechten met blote vuisten, en de bepalende regel is dat stoten naar het hoofd verboden zijn terwijl trappen naar het hoofd volledig zijn toegestaan.

Alles aan de resulterende stijl volgt uit die asymmetrie. Zonder hoofdstoten om te vrezen staan vechters recht tegenover elkaar en wisselen ze lichaamstreffers en low kicks uit op een afstand die onder elke andere code zelfmoord zou zijn. Dekkingen hangen laag rond de ribben. Partijen worden uitputtingsslagen, gewonnen door wie meer incasseert.

Ondertussen blijft het hoofd bereikbaar met de voet, en juist daarom zijn de high kick en de axe kick zulke gewaardeerde afmaakwapens — ze zijn de enige route erheen. Andy Hugs axe kick is het duidelijkste voorbeeld van een techniek die bestaat dankzij een regel.

De route naar het kickboksen is direct en historisch beslissend: Seidokaikan, een Kyokushin-afsplitsing, richtte K-1 op, en een generatie van zijn succesvolste vechters kwam uit knockdowncompetitie. Hun gedeelde overgangsprobleem was even consistent — enorme incasseringskracht op het lichaam gecombineerd met hoofdbeweging die ze nooit nodig hadden gehad tot stoten naar het gezicht legaal werden.