1-2 ตีขาต่ำ

การต่อย 1-2 ตามด้วยการเตะขาต่ำเป็นคอมโบแรกที่ถูกสอนในยิมสไตล์ดัตช์ทุกแห่ง และเป็นลำดับการโจมตีที่ถูกใช้บ่อยที่สุดในวงการคิกบ็อกซิงระดับนานาชาติ หลักการของมันเป็นเรื่องของกลไกมากกว่าสไตล์: การต่อยตรง (cross) จะหมุนร่างกายเข้าสู่ตำแหน่งที่พอดีสำหรับการปล่อยเตะขาต่ำจากขาหลัง ทำให้การเพิ่มเตะขาต่ำนั้นแทบไม่เสียพลังงานเพิ่ม มือและขาจึงแบ่งปันแพลตฟอร์มเดียวกัน

สิ่งที่ทำให้มันมีประสิทธิภาพไม่ใช่เทคนิคแต่ละชิ้น แต่คือการเบี่ยงเบนความสนใจในแนวตั้ง การต่อยสองหมัดที่ระดับศีรษะจะดึงการ์ดขึ้นและดึงน้ำหนักของคู่ต่อสู้ให้เคลื่อนไปข้างหน้าลงบนขาหน้า ขาข้างนั้นจึงถูกแบกรับน้ำหนักและเปิดช่องว่าง ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่เตะขาต่ำสามารถสร้างความเสียหายได้สูงสุด หากกลับลำดับมันจะไม่ได้ผล: เตะขาต่ำที่มาก่อนมือจะพบกับนักสู้ที่มีน้ำหนักตัวอยู่ด้านหลังและแข้งที่พร้อมจะเช็ก (check) ได้

ความล้มเหลวที่พบบ่อยคือการหยุดชะงัก (pause) นักฝึกหัดมักต่อยสองหมัดก่อน แล้วหยุดตั้งตัว แล้วค่อยเตะ ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้มีจังหวะในการกระจายน้ำหนักและเช็กเตะ ลำดับนี้ต้องเป็นการกระทำต่อเนื่องกัน โดยให้เตะพุ่งออกมาจากการหมุนของหมัดตรง ก่อนที่สะโพกจะกลับสู่ตำแหน่งเดิมได้สมบูรณ์ รอบฝึกกับเป้าสไตล์ดัตช์จะฝึกฝนเรื่องนี้จนกลายเป็นปฏิกิริยาสะท้อนกลับ (reflex) นี่คือเหตุผลที่นักสู้จากสายนี้สามารถปล่อยมันออกมาได้โดยไม่ต้องดูเหมือนกำลังตัดสินใจ