เข่าบิน
Vliegende knie · 飛び膝蹴り · เข่าลอย
เข่าบินเป็นการเตะที่ลอยตัวทั้งสองเท้าขึ้นจากพื้น แล้วพุ่งเข่าเข้าใส่ศีรษะหรือส่วนบนของร่างกาย เป็นเทคนิคที่มีความเสี่ยงสูงและให้ผลตอบแทนสูงอย่างแท้จริง เพราะนำน้ำหนักตัวทั้งหมดของนักสู้พุ่งเข้าสู่พื้นผิวการชกที่เล็กและแข็งกร้าว โดยพุ่งเข้าหาความสูงของศีรษะจากคู่ต่อสู้ที่กำลังจับตามองที่มือ
เงื่อนไขในการใช้มีจำกัดและเฉพาะเจาะจง เทคนิคนี้ใช้ได้ผลกับคู่ต่อสู้ที่เคลื่อนที่เข้ามาหา — เพราะความเร็วในการปิดระยะของทั้งสองฝ่ายจะรวมกัน — และกับคู่ต่อสู้ที่ศีรษะกำลังก้มลง ไม่ว่าจะเป็นจากการเปลี่ยนระดับการป้องกัน การหลบท่า หรือความเหนื่อยล้า เทคนิคนี้ไม่สามารถใช้เป็นท่าบุกเปิดกับนักสู้ที่รักษาช่วงระยะห่างได้ เพราะนักสู้ที่กระโดดไม่สามารถปรับระยะทางระหว่างที่กำลังลอยตัวอยู่ในอากาศได้
ความเสี่ยงคือการทุ่มเททั้งหมดแบบไม่เหลือทางกลับ หากเข่าบินพลาด นักสู้จะเสียสมดุล อยู่ในระยะประชิดโดยที่มือไม่อยู่ในตำแหน่งป้องกัน และไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ในช่วงเวลาที่ต้องใช้เพื่อฟื้นตัว ภายใต้กฎของซานดา (Sanda) สถานการณ์จะยิ่งเลวร้ายลงไปอีก เพราะนักสู้ที่ลอยตัวอยู่ในอากาศนั้นง่ายต่อการจับและทุ่มล้ม เทคนิคนี้ควรอยู่ในคลังอาวุธในฐานะท่าจบ (finisher) และท่าสกัดกั้น (interception) ไม่ใช่เทคนิคที่โยนออกมาแบบสุ่มเสี่ยง
จุดสำคัญ
- พุ่งตัวออกจากขาหน้า โดยที่เข่าขาหลังพุ่งทะลุผ่านเป้าหมาย
- จับจังหวะกับจังหวะการเคลื่อนที่เข้ามาหา เมื่อความเร็วในการปิดระยะของทั้งสองฝ่ายรวมกัน
- มองหาศีรษะที่ก้มลง — การเปลี่ยนระดับการป้องกันหรือท่าทางที่เหนื่อยล้าคือช่องโหว่
- ยกทั้งสองมือให้สูงเสมอ ศีรษะจะเปิดโล่งอย่างสิ้นเชิงขณะลอยตัว
- ห้ามโยนท่านี้กับคู่ต่อสู้ที่รักษาช่วงระยะห่างไว้ — คุณไม่สามารถปรับระยะทางระหว่างลอยตัวในอากาศได้
- ผิดกฎภายใต้กฎการน็อกดาวน์ของเคียวคุชิน (Kyokushin) ซึ่งห้ามใช้เข่าเข้าใส่ศีรษะ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- โยนท่านี้แบบสุ่มเสี่ยงแทนที่จะใช้เมื่ออ่านเกมออก
- ลดมือลงเพื่อสร้างแรงยกตัว
- พุ่งตัวจากจุดที่ไกลเกินไป ทำให้เข่าลงโดยไม่มีแรงส่งในตอนท้ายของวงโคจร
- ไม่วางแผนการลงเท้า ซึ่งทำให้นักสู้เสียสมดุลและอยู่ในระยะประชิด
การฝึกซ้อม
- 1ฝึกกับเบอลล็อก (belly-pad) โดยผู้ถือเบอลล็อกก้าวเข้ามา ทำให้เข่าถูกโยนเข้าสู่การเคลื่อนที่เข้ามาหาเสมอ
- 2ฝึกจับจังหวะในระดับเดิน: คู่ต่อสู้ก้าวเข้ามา นักสู้พุ่งตัวออกในก้าวที่สอง
- 3ฝึกการลงเท้า: โยนเข่าแล้วรีเซ็ตตัวเองกลับสู่ท่าทางที่สมดุลและพร้อมป้องกันทันที
- 4ฝึกความยับยั้งชั่งใจในการสเปอร์ริง — ใช้เข่าบินได้เพียงครั้งเดียวต่อรอบ เพื่อให้มันเป็นการอ่านเกมมากกว่าจะเป็นนิสัย